چگونه در ویندوز 10 از چند مانیتور بهره بگیریم ؟

15 اکتبر 2019

مواقعی پیش می آید که شما نیاز دارید که دو یا چند محتوا را به صورت همزمان مورد نظارت قرار دهید و یا با چندین برنامه گرافیکی سنگین کار کنیم. بی شک اولین راهی که به نظر شما می رسد کوچک کردن پنجره ها و کنار هم قرار دادن آن ها می باشد. اما اگر مانیتور شما به اندازه کافی بزرگ نباشد و یا داده هایی که می خواهید به صورت همزمان استفاده کنید ، در آن حالت خوانا و قابل استفاده نباشند ، در این صورت چه ؟

راهکاری که بیشتر کاربران حرفه ای هم چون برنامه نویسان و طراحان گرافیک در چنین مواقعی پیشنهاد می کنند ، استفاده از دو یا چند نمایشگر به جای یک نمایشگر واحد می باشد. با استفاده از دو مانیتور شما می توانید همزمان کد و خروجی را روی صفحه نمایش داشته باشید یا طرح و الگو ها را به صورت همان روی صفحه نمایش داشته باشید یا … که در کل سبب می شود از شر مینی مایز – ماکسیمایزهای مستمر و رفتن از پنجره ای به پنجره دیگر خلاص شوید.

همچنین بر خلاف باور اشتباه برخی از کاربران ، این قابلیت به علت ابزارهای کاربردی که ارائه گردیده است ، به هیچ عنوان شما را در شخصی سازی محدود نمی کند. بلکه با استفاده از ابزار های گسترده ای که در اینترنت موجود هستند قادر خواهید بود که تک تک ویژگی های مانیتور دوم را مطابق با کار خو شخصی سازی نمایید. و در واقع بهره گیری از این شیوه ، بهره وری شما را در کارتان ، به میزان چشمگیری افزایش می دهد.

مزایای استفاده از چند نمایشگر

استفاده از چند نمایشگر علاوه بر این که به زبیایی و دکوراسیون میز کارتان خواهد انجامید ، دارای فواید بسیار دیگر است. یکی از این مزایا همانطور که بالاتر نیز اشاره کردیم ، افزایش بهره وری است. برنامه‌ها (به ویژه برنامه‌ هایی که با درجه ی تنظیمات حرفه ای اجرا می شوند ) ، حتی اگر نیمی از فضای نمایشگر را هم در اختیار داشته باشند، باز هم به دلیل کمبود فضا ، محتوا را ضعیف تر از حالت تمام صفحه نمایش می دهند. مزیت و قابلیت شاخص دیگر ، برخورداری از فضای بیشتر می باشد و این امکان که شما می توانید بسته به نیاز خود و کارکردی که از هر کدام از نمایشگرها انتظار دارید ، آن ها را شخصی سازی نمایید.

آیا برای این کار نیاز به مانیتورهای گران قیمت و پیشرفته داریم ؟

اگر چه بهره گیری از مانیتور های با کیفیت و رزلوشن بالا و قدرت نمایش ریزترین جزئیات ، همواره ایدآل به نظر می رسد. لیکن برای بهره گیری از خصوصیت چند مانیتوری ، الزامی برای استفاده از مانیتور گران قیمت وجود ندارد. حتی نیاز نیست که این مانیتور هم اندازه یا از مارک های و مدل های مرتبط باشند. بلکه تنها قابلیت مورد نیاز شما ، امکان پشتیبانی از دو یا چند مانیتور توسط کارت گرافیکتان می باشد. ( که امروزه بسیاری از کارت های گرافیکی ارائه شده دارای این قابلیت می باشند.)

لذا در صورت تمایل شما می توانید از مانیتورهای قدیمی خود برای این منظور استفاده کنید. همچنین در صورت تمایل به خرید نیز ، باز خرید مانیتورهای صفحه تخت قدیمی را پیشنهاد می نماییم. چرا که بیشتر کاربران معمولا مانیتور دوم را برای بهره گیری از محتوای ثابت همانند تصاویر و طرح های الگو ، خروجی برنامه ، خواندن یک متن و … مورد استفاده قرار می دهند که در مانیتورهای به روز امکان پیکسل سوختگی و دیگر آسیب دیدگی ها را افزایش می دهد. این در حالی است که آسیب دیدگی در یک مانیتور قدیمی ، زیان مالی زیادی برای شما در پی نخواهد داشت و از این رو تهیه آن منطقی تر به نظر می رسد.

چگونه از خصوصیت چند نمایشگری بهرمند شویم ؟

همان طور که از گفته های بالا نیز متوجه شدید ، شما چه یک کاربر حرفه ای باشید و چه یک تازه کار ، بهره گیری از چند مانیتور می تواند برایتان مفید واقع گردد. برای مثال یک نمایشگر معمولی ۲۴ اینچی ، در حالت عمودی (Portrait) می تواند فضای کافی برای فعالیت های اضافه مانند مطالعه ی آسان و دسترسی مداوم به آخرین اخبار را در اختیار کاربر قرار دهد. لذا ما در ادامه قصد داریم که شما را با مراحل و روش های بهره گیری از این قابلیت آشنا نماییم.

اولین قدم: انتخاب مانیتور مناسب

اولین مسئله در رابطه با انتخاب و تهیه مانیتور مناسب ، بی شک ابعاد و رزلوشن آن خواهد بود. در رابطه با ابعاد مانیتور دوم باید بگوییم که بیشتر مانیتور های موجود در بازار ، در ابعاد 17 اینچی الی 24 اینچی ( 23.8 ) می باشند. که از رزلوشن های مختلفی نیز برخوردارند. لیکن در میان این اندازه ها ما سایز 23.8 اینچی را به شما پیشنهاد می نماییم. چرا که این نمایشگر ها در هر دو حالت عمودی و افقی ، فضای کافی را در اختیار شما قرار خواهند داد و نیز رزلوشن این نمایشگر ها معمولا حدود 1080 بوده و قادر هستند که جزئیات HD را با نسبت تصویر 16 به 9 به شما نمایش دهند.

البته نمایشگرهای بزرگتر نیز در بازار موجود هستند ، لیکن سایز 24 اینچ برای اکثر کاربران کافی بوده و نیازی به ابعاد بیشتر نخواهند داشت. مخصوصا با توجه به این که ابعاد بزرگتر بی شک هزینه بیشتری نیز در پی خواهد داشت. البته نحوه نصب و استفاده از مانیتور های مختلف در مبحث مورد بحث همان طور که بالاتر نیز اشاره نمودیم هیچ تفاوتی با هم ندارند. شما حتی اگر در این رابطه زیاد حساس نباشید ، می توانید از مانیتور لپتاپ خود به عنوان مانیتور دوم بهره بگیرید. لیکن بسیاری از متخصصان بنا به تجربه ، ابعاد 23.8 اینچی را ایدآل ترین و راحت ترین گزینه عنوان می کنند.

کابل ها و سوکت های متناسب

پس از اطمینان از این مسئله که کارت گرافیک شما از چند نمایشگر پشتیبانی می کند و نیز تهیه مانیتور مناسب ، حال نوبت به اتصال آن ها توسط یک کابل مناسب به یک دیگر فرا رسیده است. کابل ها بستر انتقال داده ها و اطلاعات هستند. مهم نیست منبع ( در اینجا رایانه) و وسیله مقصد ( در اینجا نمایشگر) شما چقدر قوی هستند ، اگر کابل ارتباط دهنده آن ها به اندازه کافی با کیفیت و مناسب نباشد ، شما خروجی ایدآلی را شاهد نخواهید بود. لذا برخی بر این باورند که توجه ویژه در هنگام تهیه کابل ، به مراتب بیشتر از خود مانیتور و مشخصات سخت افزاری اهمیت دارد.

برای اتصال یک مانیتور به یک منبع از کیس گرفته تا دیگر پخش کننده ها ، کابل ها و استانداردهای گوناگونی ایجاد و توسعه داده شده است. لیکن برخی افراد در شناسایی انواع مختلف این کابل ها دچار خطا می شوند که این امر می تواند عواقب بدی در پی داشته باشد. لذا توجه به این مورد حتی در هنگام تهیه مانیتور هم حائز اهمیت است.

کابل هایی که به احتمال 99.99 درصد در این موقعیت با آن ها روبرو خواهید شد ، یکی از چهار نوع VGA  ، HDMI، DVI و پورت نمایش می باشند. که از این میان VGA از قدیمی ترین ها و مرسوم ترین نوع می باشد. ( عمدتا دارای سوکت های آبی که به احتمال قوی بسیار دیده و با آن سر و کار داشته اید.) همچنین کابل HDMI نیز با وجود این که یک کابل نوضیور است ، به علت دارا بودن کاربرد های متنوع و پهنای باند زیاد ، امروزه به صورت گسترده ای در زمینه انتقال داده های صوتی – تصویری مورد استفاده قرار می گیرد.

همچنین کابل DVI نیز دارای پایانه های پهنی بوده و یکی از کابل های قدیمی محسوب می شود که البته تا حدودی منسوخ شده به حساب می آید. اما مورد آخر ، یعنی پورت نمایش ، همانند HDMI جدید بوده و گویی این نمونه نیز دارای کیفیت تصویر بالایی می باشد. در رابطه با این کابل باید بدانید که دیسپلی پورت ( پورت نمایش ) کابلی همه‌کاره است و می‌تواند تنها با استفاده از یک تبدیل ساده، به پایانه‌های تمامی کابل‌های مذکور وصل شود.

درگاه های اتصال مانیتور و رایانه به یک دیگر

توجه ) از آنجا که اغلب اوقات هیچ کابل اضافه ای برای نمایشگرهای اضافه در دسترس نیست ، باید نوع کابل مورد نیاز برای اتصال مانیتور به رایانه را شناسایی و اقدام به خرید آن کنید.

کارت گرافیک ( Video Card )

کارت گرافیک واحدی از رایانه است که وظیفه ارتباط با مانیتور ها را بر عهده دارد. این قطعه پردازش های گرافیکی کامپیوتر را مدیریت نموده و اطلاعات مورد نیاز مانیتور برای نمایش تصویر مطلوب را تأمین می نماید. بعلاوه در هنگام اتصال مانیتور جانبی به کامپیوترتان ، حتما دقت کنید که به کارت گرافیکی اصلی متصل گردیده باشد. چرا که این کارت گرافیک معمولا مجزا است و قدرت بیشتری نسبت به گرافیک مجتمع دارد.

پورت ها

بی شک سوالات مختلفی در رابطه با پورت ها در ذهن شما شکل گرفته است که در این قسمت به برخی از این سوالات مهم می پردازیم.

  • وقتی یک کارت گرافیک دارای چند پورت از انواع مختلف است ، آیا می توان از آن ها به صورت همزمان استفاده کرد یا تنها می توان از یکی در آن واحد بهره جست ؟

جواب : بله ، داشتن چند پورت هر چند از انواع مختلف باشند ، به معنای امکان اتصال چندین مانیتور به صورت همزمان با کابل های مختلف قابل پشتیبانی توسط آن کارت گرافیک است.

  • اگر بخواهیم چند مانیتور با درگاه های یکسان را به کامپیوتری که تنها دارای یک پورت از آن نوع است متصل نماییم ، چه کار باید انجام دهیم؟

جواب : در این صورت شما دو راه دارید. روش اول این که یک اسپلیتر یا همان تقسیم کننده تهیه نمایید. ( اسپلیتر یا تقسیم کننده وسیله کوچکی است که قادر است یک درگاه را به دو یا چند درگاه از همان نوع مبدل سازد. ) روش دوم این است که یکی از مانیتور ها را به پورت موجود متصل کرده و بقیه را با استفاده از یک مبدل ، به پورت های موجود دیگر متصل نماییم.

یک نمونه اسپلیتر پورت VGA

توجه : استفاده از اسپلیتر باعث تقسیم سرعت انتقال بین مانیتورهای موجود می شود و در صورتی که داده تصویری انتقالی شما حجیم باشد ، ممکن است در انتقال آن به چند مانیتور ، با این شیوه به مشکل بر بخورید.

آیا خصوصیت چند مانیتوری تنها با استفاده از نمایشگر امکان پذیر است ؟

جواب : خیر ، شما می توانید این خصوصیت را حتی با استفاده از یک پروژکتور ، تلویزیون ، یک لپتاپ دیگر یا … پیاده سازی کنید. به عبارت ساده تر ، هر وسیله ای که توان دریافت و نمایش تصویر از رایانه شما را داشته باشد ، برای انجام این کار مناسب می باشد.

دومین قدم : تنظیم مانیتورها

ابتدا مانیتور دوم را با کابل مناسب به کامپیوتر مورد نظر وصل کنید و سپس کامپیوتر را روشن نمایید. با این کار باید تصویر محیط سیستم عامل شما در هر دو رایانه به نمایش در آید. در صورتی که نتایج غیر ازاین بود و با تصویر سیاهی روبرو گردیدید ، اتصالات را بررسی کنید. ولی در صورتی که همه چیز طبق روال پیشرفته قادر بودید وارد دسکتاپ شوید ، در این صورت روی دسکتاپ کلیک راست کرده و گزینه Display Sittings را انتخاب نمایید تا پنل مربوط به تنظیمات صفحه نمایش برای شما نشان داده شود.

حال مانیتور دوم باید در این بخش به وسیله یک مربع با عدد 2 در میانش دیده شود. در ویندوز 10 تنظیمات به این شکل در آورده شده است تا درک و پیکربندی نمایشگرهای مختلف برای کاربران آسان تر باشد. مواقعی پیش می آید که شما مانیتور خود را در سمتی از مانتور اصلی قرار داده اید ، اما کامپیوتر ترتیب آن ها را اشتباه نشان می دهد. در این صورت شما مجبور نیستید که جای مانیتور ها را تغییر دهید ، بلکه تنها کافی است که در این قسمت روی مربع نمایشگر مورد نظر کلیک کرده و آن را درگ کرده و به طرف دیگر مانیتور ( یا مانیتور های ) موجود بیاورید ، تا این خطا اصلاح شود.

شیوه نمایش مانیتورها در بخش تنظیمات نمایش ( Display Sitting )

این بخش در ویندوز ۱۰ از هر دو نوع چینش افقی و عمودی نمایشگرها پشتیبانی می کند. بنابراین لزومی به کنارهم قراردادن نمایشگرها نیست و می توان آن ها را روی هم قرار داد. اگر کمی گیج شده اید و درست نمی دانید کدام نمایشگر ۱ و کدام ۲ است ، کافی است روی دکمه ی شناسایی (identify) کلیک کنید تا مانیتورها را بشناسید.

پس از این که این بخش را تنظیم نمودید ، اسکرول نموده و به پایین پنجره بروید تا با گزینه Resolution رو برو شوید. این تنظیم را می توان اصلی ترین تنظیم عنوان نمود. چرا که کیفیت نمایش تصاویر بر روی مانیتور ها را تعیین می نماید. در بسیاری از مواقع ویندوز 10 این قسمت را به صورت پیشفرض روی مقداری کمتر از حالت پیش فرض تنظیم می نماید. ولی چنان که می خواهید تصویر با کیفیت تری داشته باشید ، می توانید رزولوشن نمایشگر دوم را روی مقدار توصیه شده (Recommended) یا بالاتر قرار دهید. همچنین در کارت گرافیک های جدید این امکان به شما داده می شود که در تنظیمات رزولوشن نمایشگر را روی مقداری فرآتر از حداکثر رزلوشن پشتیبانی شده از توسط سخت افزار قرار دهید ، منتها در این شرایط ممکن است محتوای مورد نمایش ، وضوح و خانایی مناسب را دارا نباشد.

همچنین گزینه دیگری تحت عنوان Orientation وجود دارد که شما می توانید با تنظیم مقادیر آن روی LandScape ، Portrait و … حالت نمایشگر مد نظر را به صورت های افقی و عمودی در آورید. گزینه دیگر میررینگ ( Mirroring ) می باشد. میرورینگ یا همان آینه ای کردن ، به معنای پخش همزمان محتوای یک نمایشگر از نمایشگری دیگر است. یعنی هر کاری که شما در نمایشگر اصلی انجام دهید ، عینن در نمایشگر های دیگر نیز به نمایش در خواهد آمد. گزینه بعدی Make this my main display می باشد که با فعال نمودن آن ، نمایشگر انتخاب شده شما به عنوان نمایشگر اصلی تنظیم خواهد شد.

استفاده از خصوصیت چند نمایشگری در گیمینگ

تنظیمات نوار وظیفه ( Taskbar )

افزایش امکان مانورو رو نوار وظیفه از دیگر مزایای نامحسوس بهره گیری از چند نمایشگر است که بسیاری از آن غافل هستند. چنان که شما هم از آن دسته افرادی هستید که به یک دسکتاپ منظم علاقه دارند و یا اصلا نوار وظیفه برای کارتان ایجاد مزاحمت می کند ، قادر خواهید بود که آن را به راحتی تغییر داده و یا حتی حذف نمایید. برای این کار تنها کافی است که روی دسکتاپ کلیک راست کرده و گزینه Personalize را انتخاب نمایید.

حال از ستون سمت چپ گزینه taskbar را انتخاب نموده و به پایین پنجره اسکرول کنید. در پایین ترین قسمت گزینه ای تحت عنوان Multiple Displays به نمایش در آمده است که دارای یک دکمه خاموش روشن و 2 دراپ باکس است. حال اگر می خواهید که تسک بار در تمامی نمایشگر ها به غیر از نمایشگر اصلی حذف گردد ، گزینه دکمه مربوطه ( یعنی گزینه Show taskbar on all displays ) را روی حال Off بگذارید.

موارد پایین این گزینه Show taskbar buttons on و Combine buttons on other taskbars می باشند که در هنگام خاموش نمودن مورد فوق غیر فعال می شوند. لیکن اگر گزینه مذکور را روشن نمایید ، مورد اول یعنی Show taskbar buttons on به شما امکان نمایش برنامه های پین شده به تسکبار در تمامی نمایشگر های متصل گردیده را می دهد. و گزینه دوم ، یعنی Combine buttons on other taskbars تعیین کننده شیوه نمایش و ادغام آیکون برنامه های مشابه در تسکبار می باشد.

تنظیم تصویر زمینه های  مجزا

یکی از مزایای استفاده از چند نمایشگر ، امکان بهره بردن از چند تصویر زمینه ی مختلف به صورت همزمان است. دیگر الزامی برای اکتفا به یک تصویر زمینه وجود ندارد. خوشبختانه ویندوز ۱۰ تنظیمات خوبی برای این بخش دارد. برای تنظیم چند تصویر زمینه ی مختلف روی چند نمایشگر متصل به یک رایانه ، مجددا روی دسکتاپ کلیک راست کرده و Personalize را باز کنید و این بار در همان بخش Background به پایین اسکرول کنید تا گزینه ی مرور (Browse) را زیر عبارت Choose your picture مشاهده کنید. روی Browse کلیک و تصویری را که می خواهید به عنوان تصویر زمینه استفاده کنید ، انتخاب نمایید.

همچنین شما می توانید این کار را برای هر مانیتور دل خواه انجام دهید. بعلاوه پس از این که تصویر زمینه را انتخاب نمودید ، می توانید با راست کلیک کردن روی نمایش کوچک شده آن ، گزینه هایی با مصمون apply to all monitors و apply to monitor X مطابق میل خود تصویر زمینه را برای تمام دسکتاپ ها و یا برای یک دسکتاپ معینی اعمال نمایید.

بهره گیری از تصویر زمینه عریض

برای این کار شما نیاز دارید که ابتدا یک تصویر زمینه با سایز مناسب انتخاب نمایید. برای یافتن  چنین تصاویری شما می توانید از جستجوگر گوگل نموده و با افزودن عبارت Wide Background به کلمه کلیدی مورد نظرتان ، تصویر زمینه مد نظر را بیابید. حال برای تنظیم تصویر زمینه ، ابتدا تصویر مذکور را به صورت فوق الذکر به عنوان تصویر زمینه تمامی نمایشگرها انتخاب نموده و سپس اندکی پایینتر ، در بخش Choose a fit گزینه ی Span را انتخاب نمایید. و حال تصویر زمینه مدنظرتان را به صورت کشیده شده روی نمایشگرهای متصل خواهید دید.

سخن نهایی

البته این تنها قابلیت های موجود این بخش نبود و شما می توانید با بهره گیری از برخی نرم افزارهای موجود به قابلیت های دیگری چون نمایش ویدئو و تصاویر متحرک در پس زمینه و یا استفاده از قابلیت هایی خارج از پلتفورم ویندوز و … بپردازید. به هر حال امیدواریم که این آموزش های ارائه شده برای شما عزیزان مفید واقع شده و بتوانید با استفاده از آن تجربه بهتری از محیط سیستم عامل خود داشته باشید.

0
برچسب ها :
نویسنده مطلب علیرضا ابراهیمی

دیدگاه شما

بدون دیدگاه